Hier zou ze staan als ze al ver was, en de uiteindelijke keuze zou moeten maken.
Het één na laatste stuk. Deze omgeving kent ze, maar niet in het echt. Deze plaats begint in de achtertuin van een oud boerderijachtig huis. In die tuin staat een oude boom met een boomhut erin, en ook al is het overal herfst, de bladeren van die oude boom zijn altijd heldergroen. De tuin loopt uit in aardbeienvelden, ongeplukte aardbeien. Want er is niemand meer die de aardbeien zou moeten plukken, het huis staat leeg. Als je de lange aardbeienvelden uit loopt zie je onder je een pad. En als je voor je uit kijkt zie je de paden, eeuwig lange paden. Dat zijn de wegen waarvan je er één kiest. En als je de verkeerde weg kiest is er geen oplossing.
Hier zou ze naar onder klimmen, tussen de struiken door en opmerken dat er geen aardbeien meer aan de struiken groeiden, maar bramen of bessen.
Deze plaats kent ze